زدی آتش به جان من بیا جانم به قربانت

به عشقت مبتلا کردی مرا با چشم فتانت               

                                                   زدی آتش به جان من بیا جانم به قربانت

بگفتی می روی از پیش من تا کم کنی یادم  

                                                    به حالم رحم کن جانا مرو دستم به دامانت

به یاد رویت امشب همچو شمعی سوزم و گریم

                                                    بیا پروانه من سوختم از سوز هجرانت

هنوزم آرزو  باشد پس از بوسیدن لبها   

                                                     ببوسم سینه زیبایت از چاک گریبانت

شدی همراز اغیار و ز حسرت سوختی جانم

                                                   کجا شد آن وفاداری کجا شد عهد و پیمانت

طبیب من تویی درمان تویی دردم بود از تو      

                                                  چه خوش دانسته می گویی نمی دانیم درمانت

نمی کردی ستم گر با من محزون ز خود خواهی

کجا می دادم ای آرام جان از دست آسانت

تا توانی

تا توانی با پیامی ، نامه ای شادم نما                           از غم دوری خود گاهی تو آزارم نما

یاد ساعاتی که بودم با تو دائم با من است                   هر زمان در خلوتی تنها شدی یادم نما

گرچه خسرو نیستم تا لایق وصلت شوم                     شور شیرین کن برایم همچو فرهادم نما

در کلاس عشق تو شاگرد ممتازم بیا                            با محبت در مقام شعر استادم نما

گفت مرغ دل بگو با او پرو بالم شکست                     زین سخن محزون تو خاطر جمع صیادم نما

ای یار

 خوب کردی که زمن یاد نمودی ای یار          این چنین قلب مرا شاد نمودی ای یار

از غم دوری تو بود خراب این دل من             دل ویرانه ام آباد نمودی ای یار

بی خبر بودم از آن جلوه که آگاه مرا            تو از این حسن خدادا نمودی ای یار

گر سرانجام شدم عاشق و دلباخته ات        طرح این عشق تو بنیاد نمودی ای یار

چندی از هجر تو در گنج قفس نالیدم           ناله تبدیل به فریاد نمودی ای یار

گوییا رحم نمودی تو به مرغ اسیر                گر ز بند غمش آزاد نمودی ای یار

خواست امیر که بماند غم عشقش پنهان         فاش سرش توبه افراد نمودی ای یار

 

 

هرگز نرود خیال تو از سر من                      گر دور شوی و یا که باشی برمن

هرسوی اگر چه دلبران بسیارند                  اما تو شدی در این میان دلبر من

دستم گیر

دیدی که ز دست می روم دستم گیر        در راه چو مست می روم دستم گیر

پیروزی  من فقط به دست تو بود             گر رو به شکست می روم دستم گیر

برگزار کننده تور های مسافرتی

تور نیم روزه گردشگری شهر ایساتیس ، کثه ، دار العباده ، دارالشیعه ، دارالسیاده ،دارالعلم

 

تور کامل گردشگری اولین شهر خشت خام جهان و دومین شهرتاریخی بعد از ونیز ایتالیا شهر یزد

 

تور کامل گردشگری شهر باستانی میبد و چک چک (اردکان) عقدا ، ندوشن

 

تور کامل گردشگری بندر آباد ، اشکذر ، خرانق ، رباط ، بیاضیه ، مهرجان ، گرمه و روستای زیبای مصر

تور کامل گردشگری تفت ، مهریز ، بازدید کاروانسرای بی نظیر لاک پشتی زین الدین به همراه رقص سنتی و پایکوبی و بازدید از اولین مسجد جامع ایرانی (مسجد جامع فهرج)

 

تور کامل تخصصی ویژه دانشجویان رشته جهانگردی ، معماری ، طراحی فرش ، طراحی پارچه ، طراحی لباس ، گرافیک ، هنر از سراسر ایران

 

تور کامل گردشگری کویر نوردی ، اکوتوریسم (طبیعت گردی) شتر سواری ، حرکت در ریگ های روان ، بازدید از شب های بی نظیر و بی همتای کویر با تلسکوپ

 

تهیه و رزو هتل ، رستوران ، اتوبوس ، مینی بوس و قطار

 

تلفن تماس : [phone]

 

اسارت

من پذیرفتم

من پذیرفتم شکست عشق را                     پند های عقل دور اندیش را

                                                           

من پذیرفتم که عشق افسانه است              این دل درد آشنا دیوانه است

                                                          

می روم شاید فراموشت کنم                       با فراموشی هم آغوشت کنم

                                                           

می روم از رفتنم شاد باش                           از عذاب دیدنم آزاد باش

                                                            

گرچه تو تنها تر از من می شوی                  آرزو دارم کمی عاشق شوی

                                                          

آرزو دارم بفهمی درد را                              تلخی برخورد های سرد را

نی

سازی می سازم از این بوته نی               

                                               می دهم دست یتیمی که ندارد غم دل

 

دست می گیرد و می سازد از آن شعر حی

                                                می زند در بیان از غم دوری دل

 

قالبی می سازم از برگ خزان                                  

                                                 می زنم  نقش و نگاری در آن

 

می کنم پر ز آن آب روان    

                                                می دهم دست تو و در گروه آب روان    

 

 

داستان اعتیاد

با نور زرد رنگ پریده لامپ چشمامو باز کردم کنار تیر چراغ برق تکیه داده بودم و اطرافیانم حاج و واج داشتن منو نگاه می کردن فکر می کردی عتیقه پیدا کردن یا دزد گرفتن

تو این بادیه ها بودم که سرم تابی خورد و دیگه هیچی نفهمیدم وقتی چشمامو باز کردم رو تخت بیمارستان دراز به دراز ولو شده بودم احساس گرمایی توی دست راستم صورتم را به طرفش چرخوند

وای خدای من مریم و مادرم

مریم دوست دختر چند و چندین سالم ؟

مریم تو ، اینجا ؟

ادامه داستان

اخه مریم به خاطر اعتیادی که با دوستای نا باب پیدا کرده بودم گذاشته رفته بود

نه که فقط مریم هزاران هزار مریم دیگه و دوست دختر دیگه

چه کنم که از سر کوچه تا ته کوچه بن بست حاجی خضری وقتی راه می افتادم دخترا پشت سرم تالاپ تالاپ می افتادن و کشته مردم بودن ولی

ای روزگار پست تر از .....

بابا این یه داستانه به جای اینکه نظر بدید باور می کنید

ای خدای من دست این همه آدم ساده دل و ساده لو

یهو این داستان اومد چرا اینقدر باور می کنید

تاریخ تاریک

سلام

دوست داشتم یه سفر طول درازی داشتم به گذشته

نه چندان دور حول سال های اسکندر مقدونی یا یه کم بدش

مثل سال های ساسانیان و صدر اسلام

می خوام بدونم واقعیت این تاریخ تاریک لعنتی چی

آخه ما محققا و تاریخ نویس ها هر چی دم دستمون برسه بر می داریم

می نویسیم هم با مستندات اون را نقض می کنیم هم با مستندات اون را ثبتش می کنیم

 

 

سفری به اردن

دلتنگ

تو را دلتنگ چشمان سیاهت گشته ام امشب

 

             ولی افسوس که تنها خاطراتت با من است امشب

 

                                            نمی دانم کجا رفتی چرا رفتی ولی

 

                                           تو را دلتنگ موهای کمندت گشته ام امشب

ممنونم

سلام

و ممنونم از اینکه با تمام بدی هایی که دارم

بعضی از دوستای خوبم هنوزم به یادم هستن

و گاهی اوقات تماس می گیرن و هرچی دوست دارن بار این حقیر گردن شکسته می کنن

بعد که ازشون سوال می پرسن می گن نمی دنیم

دلمون تنگ شده بود برای در و بری که حل شد

به راستی و به واقع که باید بگم خسته نباشن

 

دلم برات تنگ شده

 

دلم برات تنگ شده

ولی تو افسوس

چشمام از اشک شده

از تو چه پنهون

دلم شده یه آسمون برای دیدن تو

ولی دیگه تو نیستی

از همه پنهون

دلم دیگه طاقت نداره

اما تو نیستی

قلبم دیگه باور نداره

که تو دیگه نیستی

 

عشق من رفته از پیش من

هست تو نیست تو

شده برام یه رویا

دلم شده یه آینه

اما تو نیستی

عشق من رفته از پیش من

حالا که نیستی

تموم ذکر من

حرفای شیرین توست

عشق من ُ عمر من

تو دیگه نیستی

آیته شکسته با رفتن تو

قلب من هم شکسته از دوری تو

اما تو نیستی تو دیگه نیستی

 

شعر تنهایی قسمت اول

با ترحم تو به من خندیدی

و تو رفتی ز کنارم یک شب

روز دیگر

در ته حق حقه کوچه غم

با صدای زوزه های  باد

گریه و تازیانه های  باران

و دوباره تو به من خندیدی

ولی از روی امید

قاب عکس خود را تو به من  بخشیدی

که در آن عکس نگاهت پیداست

و در آن پنجره مهر آلود

تو  به من دادی یه اود

که دلم را برو بود

نفسم را افسوس

تو همان قاصدکی بودی و من

در پیت ، به تو پناهنده شدم

و شب آن شب که خدا را دیدم

تو به من خندیدی ولی از روی غرور

من و آن آینه هر دو به تو پناه آوردیم

قلب من هم پشت آن آینه پنهان شده بود

ولی افسوس که آن آینه را بشکستی

 

شعر تنهایی

با تبسم جامی از زهر به من نوشاندی

جامی از زهر؟

شیرین تر از قند و عسل

زهری  از عشق و ایمان بی عسل

ولی افسوس

تو به بغض گلویم سلامی دادی

و سلامت دادم

و نگاه پر معنایت را

طپش آفتاب را  تو به من بخشیدی

و ستاره ها را ابر و نور و ماه را

تو همان قاصدکی بودی و من

در پی آن به خود بالیدم

و باز به تو گفتم چه خبر؟

ولی افسوس نبود هیچ خبر

بی خبری؟

روز دیگر که با نور خدا گم شدی

و چراغم از غمت  شد خاموش

و دوباره در آن قاب عکست

با ترحم به من خندیدی

و تو رفته ای  و خاطره هایت نشده  است خاموش

 

داستانی از روی دل سوزی

دالی

من اومدم

دلم هوای کسی کرده است که نیست  

دلم یاد خانه ای کرده است که نیست

دلم هوای مرغی کرده است که نیست

دلم دوباره دیوانه ات شده        مست و نگاه این خانه ات شده

 

 

دلم گرفته از این روزگار دل تنگی

دلم گرفته از این روزگار دلتنگی
گرفته اند دلم را به کـار دلتنگی

دلم دوباره در انبوه خستگی ها ماند
گــــرفت آینــــــه ام را غـبار دلتنگی

شکست پشت من از داغ بی تو بودنها
به روی شـــــانه دل مانـــد بار دلتنگی

درون هاله ای از اشک مانده سرگردان
نگاه خســـــــته مـــن در مدار دلتنگی

از آن زمان که تو از پیش ما سفر کردی
نشسته ایم من و دل کـــــنار دلتنگی

دگر پرنده احساس مــن نمی خواند
مگر سرود غم از شاخسار دلتنگی

بیا که ثانیه ها بی تو کند می گذرد
بیا که بگذرد این روزگـــــار دلتنگی           

تو به من خنديدي

تو به من خنديدي
 و نمي دانستي
من با چه دلهره از باغچه ي همسايه 
سيب را دزديدم
باغبان از پي من تند دويد
 سيب را در دست تو ديد
غضب آلود به من کرد نگاه
  سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتي و هنوز
سال ها هست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان
                                           مي دهد آزارم
و من انديشه کنان غرق اين پندارم
                    که چرا
                                   خانه کوچک ما
                                                            سيب نداشت

دیر

گاهی از گندم زار های طلایی می آیم/با خرمن موهای سیاه و رقصان
گاهی از دریاهای بی انتها می آیم/با انگیزه های آبی و آرام
گاهی از جنگل می آیم/هماهنگ با عریانی های زندگی ساز
گاهی از آسمان شب می آیم/با ستاره های نا پیدا ...
از هر کجا بیایم/سر آخر در چشم های تو فرود می آیم !

تبریک

با عرض سلام و تبریک به مناسبت ماه پر برکت و رحمت شعبانیه و تبریک به مناسبت تولد جد برحقم حضرت سید الشهدا و ابوالفضل العباس و همچنین میلاد با سعادت یگانه منجی عالم بشریت مهدی عصر و زمان 

دیره دیره

                                قرض مزاحمت بود که به حمدالله رفع شد

                             ما بقیش هم باشه برای یه روز دیگه

راستی تا یادم روح لطیف و افکار ملوسانه شما را پریشان خاطرنساخته و دیوان حافظ راچپ و چوله نکرده  و کسی را به فراموشی نسپارده و مظلومی را ره سپار مریض خونه نکرده و معرفتی از کسی کم نشده باشه این را عارض شده باشم که

بنده حقیر دنیا ندیده تازه تکنولوژی دیده ستم بس دیده  از تاریخ ۲۵/۵/۸۸ لغایت ۳۰/۵/۸۸ میزبان و میهمان  پایتخت

شهر دود و درخت                             شهر مردان بی معرفت

شهر مترو و ماشین و غم                    شهر فریاد ظلمت صفت

شهر اسباب بازی های بی کسی             شهر بچه های دور از معیشت منی 

خواهم بود البت به کسی بر نخوره

................................................................... 

یه روز می یای که دیگه دیر دیره               یه روز می یای که دل دیگه اسیره

یه روز می یای که آدماش غریبن             یه روز می یای که دنیا خیلی پیره

یه روز می یای که عاشقاش می میرن         اون روز دیگه خیلی چیزا غریبه

اون روز دیگه امیر خودش غریبه

این تار و پود خسته جانم فدای تو

دیوانه ام ، جوانیم شد فدای تو

                                                                     از لطف وجود و کرم صفای تو  

آنجا که رخ نمودی و دامن پهن

                                                                   من مست نگاه تو گشتم و مهر وفای تو

گه خسته و گه خجل کشته ام زه تو

                                                                    قربان تار مو و لطف و صفای تو   

باشد قدم گذاری و دل پهن نهی ز خود

                                                                    این تار و پود خسته جانم فدای تو                

ای تنها پناه بی کسیم چاره ای تو کن

                                                                     این اشک شوق من از رضای تو        

باشد فریب فربه چشم های تو خورم

                                                                    از لطف عشق وجودت در نگاه تو

گشته است امیر عشق خجل از نگاه تو

                                                                    مست از نگاه تو جان پناه تو  

     ۲۴/۴/۸۸ باغ دولت آباد - یزد

تنهایی تنهاییم

کسی پشت درنیست               منو ای کوبه در تنهاییم

کسی بی مهتاب نیست              منو ای مهتابم تنهاییم

کسی با خدا نیست                  منو ای سجاده تنهاییم

کسی تنهایی نیست                منو ای تنهایی تنهاییم

کسی دلی شکسته                  منو ا ی دل شکسته تنهاییم

کسی صدا نمی زند                   منو ای ناله ها تنهاییم

کسی به غربت نمی زند            ای غربت منو امیر تنهاییم

                           

                       سپیده دم 16 تیرماه 88

یه پرنده

یه پرنده هم خونه                 یه عاشق بی نشونه

یه پرنده تو لونه                   یه عاشقی که دل خونه

طفلکی چی می خونه            از اسارت تو خونه

بی هوا و بی هوس                دزدکی پشت قفس

دل و بردم بی هوس              زل زدم پشت قفس

نمی تونم شعر بگم                بی هوا پشت قفس

دلا برده این امیر                  این امپراتور کویر

نمی دونم چی بگم                آخه من توی قفس

 

                                                       شهرک سینمایی – تهران  تیرماه 88

 

باغ رضوان و یاد رضوان

به رضوان دلم جانا جفا کردی و رفتی

                                                                     به موی تار بی ارزش تو ارزش دادی و رفتی

به وقت بی کسی هایم تو کس بودی ولی رفتی

                                                                      تو ای رضوان بی رضوان جفا کردی چرا رفتی

به موی تار خوش رویان خوشی دیدم

                                                                     ولی از تو به جز غم مهربانی دیدم و رفتی

تو را هر لحظه و هر روز به یاد می آوردم

                                                                        آن روز که روبودی دلی ولی رفتی

به یاد لحظه رفتن به وقت مرغ پرگشتن

                                                                        تو پرپر کردی و رفتی تو بردی دل ما را

 تو ای رضوان بی رضوان تو بشکستی دل ما را

                                                                    دل امیر غمگین گشت به این بی رسمی دنیا    

                                                                                              یزد - ۱/۴/۱۳۸۸

پروژه

 

مراکز پخش و فروش کتاب دیوارهای بلند کاه گلی

تهران :

هنر پارسیان - خ دانشگاه - کوچه آشتیانی - پ ۳۱ طبقه دوم واحد ۴ ت ۶۶۹۷۱۲۵۲

میراث کتاب - خ انقلاب - جنب سینما سپیده - ک اسکوپ

شیراز:

 تخت جمشید آقای زارع

یزد

:خ امام خمینی جنب کوچه برخوردارانتشارات و کتابفروشی نیکوروش 

---

 آنچه را که شما باور نمی کنید در انتظار شماست

 

  

     تدریس خصوصی و نیمه خصوصی

  

 آشنایی با معماری اسلامی ایران و جهان

 

 سبک شناسی معماری ایران 

 

گروه طراحان کوچه های خشتی

 

آمادگی خود را جهت انجام پروژه و پایان نامه های

 

معماری شما اعم از :

 

اسکیس ، راندو ، پرزانته ، طراحی حجم

 

     اتوکد ، تری دی مکس ، ساخت ماکت

 

 ، انجام تحقیقات ، شیت بندی ، متره و ..

 

                                                    اعلام می دارد 

 

         سخن گفتن یک چیز است و تجربه کردن چیز دیگر

 

                 با ما تماس بگیرید               ۰۹۳۵۹۴۵۵۷۵۰                    گروه طراحان کوچه های خشتی

 

 

پشت دستم ساعت آفتابیست

حرف هایم همه از جنس بلور

فکرمن تصور تازه ای از فرداهاست

جنسم از آینه ای فرداهاست

کوزه ام بشکسته

پشت دستم ساعت آفتابیست

ولی افسوس که آفتابی نیست

پر شده شهر از هیاهو

نفسم بشکسته

فکر من مخملکی می بافد از دیروز

......

چه شده کو فرهنگ هم جا داد و بی داد و صدا

........

خبری نیست به جز این همه جنجال و صدا

پرشده شهر از این دل تنگی

نفسم حبس شده در قفسم

بغض تنهایی ها

می رسد از دور صدای پر زنی

.........

.........